คนไทยกับภาษาไทยวิบัติ
posted on 19 Apr 2009 11:34 by divinity in Lifestyle
คนไทยติด Hi5 อันนี้ไม่ว่า
แต่ติดอย่างจริงจังนี่แบบ คนไทยนี่อะไรกัน?
เคยได้ยินเด็กคุยกันตอนรอรถเมลล์
"เนี่ย อีนั่นมันมาเม้นท์ในไฮไฟว์ของแฟนเราอ่ะ"
"ป่ะๆ ไปตบมันกันเลย"
อะโห..? แค่นี้เอง ? ตบกันเลยหรอ?
เพื่อนในห้องบางคนที่แรงๆ ก็ประมาณนี้เหมือนกัน เชื่อเขาเลย !
เราเป็นคนนึงที่ไม่เล่นไฮไฟว์... ประมาณว่าเล่นทำไม? ไม่มีเวลาว่างพอ
แล้วตอนนั้นไปเข้าค่าย เขาก็แลกๆอีเมลล์กัน มีคนถามเรามากมาย
ทำไมไม่เล่นไฮไฟว์? ไม่เล่นไฮไฟว์จริงๆหรอ?
มีคนที่ไม่เล่นไฮไฟว์ด้วยหรอ?
เออ! มี ! แทบอยากตะโกนตอบ
เอาล่ะ เข้าเรื่องกันดีกว่า -_- บ่นมานานเกินพอ
เรื่องภาษาวิบัติคนก็พูดเยอะแล้ว
แต่เอนทรีนี้อยากบ่น .. เห็นแล้วรำคาญตา
{★} คนไทย กับ ภาษาไทยวิบัติ
เริ่มจากอะไรดี ? อืม..
> ภาษาไทยวิบัติที่ยังพอรับได้
• ลากเสียงยาว
ภาษาไทยวิบัติที่ยังพอรับได้ ก็เช่นพวกลากเสียงทั้งหลาย
เช่น ม่าย ช่าย ด้าย จา < เขียนแบบนี้ก็แอบรับไม่ได้นิดนึง
แต่ที่พอได้คือแบบ ม่ายยยยยยยยยย, ช่ายยยยยยยยยย
เพราะเราอยากแสดงให้เห็นว่าลากเสียงจริงๆ
ถ้าพิมพ์ว่าได้ โอ๊ย ฟิลลิ่งไม่ถึง แต่พวกที่แบบ ม่ายด้าย ม่ายช่าย จะลากยาวไปถึงไหน ?
ลิ้นไก่ยาวหรอ? พูดสั้นๆไม่เป็น
• ภาษาพูดในการพิมพ์
อย่างเช่น ยังงี้,อย่างงี้(อย่างนี้) ยังไง(อย่างไร) ไมอ่า(ทำไมอ่ะ) หรอ,
เหรอ(หรือ) งั้นหรอ(อย่างนั้นหรือ) มั้ย(ไหม)
แบบนี้ก็เข้าใจว่าเวลาพิมพ์คุยกันมันต้องให้ดูสนิทสนมกันหน่อย
ถ้าพูดไปแบบ จะไปสวนสัตว์ได้อย่างไร อ๋อ ต้องนั่งสาย 14 ไปอย่างนั้นหรือ
เป็นเพื่อนกันนะได้ข่าว จะสุภาพไปไหน
กรณีนี้พอรับได้ เพราะเป็นการเลียนแบบเสียงในชีวิตประจำวัน
เช่นคำว่ามั้ยอย่างนี้ ถ้าพิมพ์ไปว่าไหมมันจะแบบ .. อืมม.. ไหม = =''
> ภาษาไทยวิบัติที่รับไม่ได้
เราเป็นคนนึงที่เคยเขียนภาษาวิบัติมา ตอนเล่นเอ็มป.3-4 เราก็จะพิมพ์ประมาณ ทำมัย? รัย?
แต่พอเห็นคนอื่นใช้เยอะๆ และคิดว่าไม่สวยเลย
[ จริงๆแล้วมันเป็นอดีตฝังใจ ตอนป.5หรือป.6เนี่ยแหละ
อาจารย์ให้แจกเรียงความวันพ่อคืนเพื่อน เราก็แจกไป แอบอ่านไป
เจอเพื่อนคนนึงเขียนภาษาวิบัติเป็นเรียงความส่งอาจารย์ หนูรับไม่ได้ ! TT[]TT ]
หลังจากนั้น เราเป็นรู้สึกแอนตี้ภาษาวิบัติ
จนกระทั่งตอนนี้ และเพราะความแอนตี้นั้น ทำให้เราอ่านภาษาวิบัติไม่ออก !
บางทีคุยเอ็มเอสเอ็นกับเพื่อนก็แบบ นิ่งไปตั้งนาน มันพิมพ์มาว่าอะไร สมองคิดไม่ทันจริงๆ
• เปลี่ยนสระ
อันนี้เป็นอะไรที่เกลียดมาก พวก ทัมมัย อารัย ปัยหนัย ดั๊วะ(ด้วย) มั่ก(มาก)
ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วย ไม่เคยคิดกันบ้างหรอ?
ว่า ทำไม อะไร ไปไหน มันดูเลิศกว่า
สระไอไม้มลาย กระดกขึ้นเชิดหน้า แสดงถึงความเลิศและดูดี
*จงมโนภาพเป็นเราก้มหน้าตามหยักลงของสระไอไม้มลาย แล้วก็เชิดหน้าสูงขึ้นสง่างาม!*
• ขี้เกียจพิมพ์
อย่างเช่น เปน รุ้ ก้ อยุ่
บางทีถ้าลองอ่านในไดอารี่หรือไฮไฟว์-- ตัวอย่างเห็นภาพได้ชัด หรือเวลาคุยเอ็มเอสเอ็น
ตอนแรกๆก็คิดว่ากด shift ไม่ติด หลังๆ รุ้ อยุ่ รุ้ รุ้ โอ้โห ไม่คิดจะกดชีฟท์บ้างเลยใช่มั้ยเนี่ย?
ไม่เข้าใจพวกใช้ภาษาวิบัติอยู่อย่าง
ไม่ชอบกดชีฟท์ แต่ชอบพิมพ์เพิ่ม -_- ลองเทียบกับตัวอย่างข้อที่แล้ว
ก้รุ้อยุ่ว่าทำอารัยอยุ่ แต่ก้อยากคุยด้วยนิ
ทีชีฟท์ไม่กด แล้วคำว่า อารัย ล่ะ ? กดกี่ครั้ง 5 ครั้ง แทนที่จะกด ไ กลับกดสระอะกับยอ
ทำไมไม่ใช้เวลาตรงนั้น กดชีฟท์เอา?
บางคนบอก "ก็ขี้เกียจอ่ะ"
ถ้าขี้เกียจก็ปิดคอมแล้วไปนอนไป๊ !
• หดตัว/เพิ่มตัว
หดตัวก็เหมือนข้างบน เกียด(เกลียด) คาย(ใคร) ก่า(กับหรือกว่า) จิง
เพิ่มตัว เชรอะ ชริ โอเคร นระ(นะ) ปราย(ไป)
อย่างนี้ เอาพวกที่เพิ่มไปพิมพ์ให้ถูกในพวกที่หดดีกว่ามั้ย?
• เปลี่ยนตัวพยัญชนะ/สะกด
เช่น ชัล(ชั้น) เชิน กัล กร้อ(ก็) ข๊ะ(ค่ะ)
ไม่เข้าใจว่าจะเปลี่ยนทำไม
ยิ่งคำว่า ชัล เนี่ย มันอ่านว่า ชัน นะ ไม่ใช่คำว่าชั้น
แล้วมันจะอ่านว่าชั้นได้อย่างไรคะ ?
ชอบพูดไทยสำเนียงฝรั่งดีนะ คนเรา ..
แล้วเวลาพูดภาษาอังกฤษก็สำเนียงซะไทยเชียว
เอาให้พอดีหน่อยสิ = =
• เว้น
อันนี้เขาฮิตๆ ในเอ็มเอสเอ็นและไฮไฟว์
ที่เวลาพิมพ์ชอบเว้น ปายด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ย
อย่างนี้ยังพอรับได้ เพิ่มความสวยงาม *ท่องไว้ๆ*
แต่เคยเจอ ปา ยย ดั๊ว ะะ
คือ... อ่านว่าอะไรหรอคะ ?
ปา-ยย(ยอ-โอะ-ยอ << ออกเสียงยังไงเนี่ย กำลังพยายามอยู่) ดั๊ว-ะะ(??)
แข็งแรง งงงงงงงง
= แข็ง-แรง-งง-งง-งง-งง หรอคะ?
บางคนพูดว่า เราก็พิมพ์ตามที่เราพูดนี่แหละ
แต่สังเกตมั้ย? บางคำที่เราพูดเราเอามาจากภาษาที่พิมพ์
เช่น ชิป่ะ ชิมิ ? แต่ก่อนมีคนพูดป่ะ ?? (อันนี้ไม่รู้) แต่เจอคนพูดว่า ชิมิ เยอะมาก
โอเคๆ คิขุ น่ารัก ภาษาพูด... ภาษาพูด *กัดฟัน*
> ภาษาวิบัติที่รับไม่ได้สุดๆ
วันนั้นได้มีโอกาสเข้าลิ้งค์ไฮไฟว์เพื่อนที่โรงเรียนไปเลยๆ ก็อยากรู้ว่าเป็นยังไงกันบ้าง
ทักเอ็มเอสเอ็นก็ไม่ตอบ มัวแต่นั่งพิมพ์ไฮไฟว์ ก็เปิดๆไปดู เจอไฮไฟว์ของคนนึง
คนที่ทำให้เราหยุดกับ profile ร่วม 1 นาที... อ่านไม่ออก !
ก้บั๊งส์อะรัยบั๊งส์
นั่งงงหันไปถามเจ้ เจ้อ่านว่าอะไรอ่ะ เจ้อึ้งไปสักพัก
"ก็บ้างอะไรบ้าง ป่ะ?"
ยิ่งจดดั๊วจั๊ยยิ่งน๊านยิ่งจำคำนั้นมันย๊ากที่จะลบ
ที่เค๊ยพูดไว้จะรั๊กชั๊ลน๊านน๊านน๊านเท่าไรจะรั๊กมั่ยมีเบื่อ
............................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!????? O[]O
นั่งอึ้งไปสักพัก .. อันดับแรกที่คิด เสียงจะสูงไปไหน?
คงสงสารไม้ตรีที่นานๆทีจะโผล่มาในภาษาไทยล่ะมั้ง มันแปลว่าอะไร .. ?
ยิ่งจดด้วยใจยิ่งนานยิ่งจำคำนั้นมันยากที่จะลบ
ที่เคยพูดไว้จะรักฉันนานนานนานเท่าไรจะรักไม่มีเบื่อ
ลองเอามาเปลี่ยนเทียบกัน คิดว่าแบบไหนดูดีกว่ากัน ?
เราว่าแบบที่สอง
บางคนบอกว่าหัวโบราณไม่พิมพ์ภาษาวิบัติ
หัวโบราณก็ช่าง ก็ภาษาแบบที่ถูกต้อง มันออกจะ
สวยเลิศ!
> ค่ะ/คะ
อีกเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องที่คนใช้ผิดเยอะมาก
อยากให้เวลาพิมพ์หรือเขียนลองพูดก่อน ถ้าตัวเองไม่มั่นใจ
ค่ะ < ใช้ในประโยคบอกเล่า
เช่น ไปด้วยค่ะ แม่มาหาค่ะ คุณพ่อไปทำงานค่ะ
คะ < ใช้ในประโยคคำถาม หรือขอร้อง(นะคะ)
เช่น ไปด้วยนะคะ ใช่หรือเปล่าคะ ช่วยมาด้วยนะคะ
สุดท้าย
เกียดพาสาวิบัดอ่านมั่ยอ๊อกเล๊ยอ๊ะ ! หย่าพิมกัลดั้ยป๊ะ ะะ?
เกลียดภาษาวิบัติอย่างสุดซึ้ง อ่านไม่ออก
เลิกพิมพ์เถอะค่ะ อย่างน้อยๆก็สงสารเด็กตาดำๆคนนึง ที่ใช้เวลานานกว่าจะอ่านภาษาวิบัติออก
[ ขอโทษที่บางคำที่เป็นความคิดของเจ้าของบล็อคเป็นภาษาวิบัติ เช่น มั้ย, หรอ ]
PS. วันนี้โทนส้ม เพราะคิดถึงใครหรือเปล่า ? อ๊าย! คิดถึงเอริกอาจอชี T3T ♥
แบบว่า ไปเรียน รร.ที่พม่ามาหรอ ทำไมพิมพ์ได้ขนาดนั้น *0*
อยากรู้เหมือนกันนะว่า คนที่เค้าพิมพ์กันแบบนี้
เค้าคิดอะไรอยู่???
คิดว่าตัวเองน่ารักหรอไง
555+
#1 By *Viewiez* on 2009-04-19 11:43